اساس تقسیم بندی انواع بویلر

997 بازدید

۱۳۹۶/۰۹/۰۱

روش های متفاوتی برای طبقه بندی بویلرها وجود دارد و آن‎ها را می‎توان به روش‎های مختلفی تقسیم بندی نمود. اساس تقسیم‎ بندی انواع بویلر شامل مواردی می‎باشد که در ادامه به شرح هریک از آنها می‎پردازیم.

از نظر سیال داخل آن‎ها

در این روش دیگ‎ها به انواع روغنی (مانند دیگ‎های صنعت سیمان و صنایع غذایی)، آب ‎گرم، آب‎ داغ، دیگ بخار و… تقسیم بندی می‎شوند.

از نظر جنس

دیگ‎ها براساس جنس ساخته شده به دو دسته چدنی و فولادی تقسیم بندی می‎شوند.

از نظر تعداد مسیر عبور دود

بویلرها بر حسب تعداد مسیری که گازهای ناشی از احتراق طی می‎کنند تا وارد دودکش شوند به چند دسته تقسیم می‎شوند.

تک پاس

نسل اول بویلرهای ذغال سنگ سوز لوکوموتیوهای بخار از این نوع بوده‎اند که در آن‎ها گازهای ناشی از احتراق طی می‎کند و بعد وارد دودکش می‎شود. این نوع از بویلرها دیگر ساخته نمی‎شوند.

دو پاس

این نوع بویلر برای تولید آب گرم مورد استفاده قرار می‎گیرد. گازهای ناشی از احتراق مسیر دیگ را دو بار طی می‎کنند و بعد وارد دودکش می‎شوند.

بویلر دو پاس حرارتی

بویلر دو پاس

کوره برگشتی

گازهای ناشی از احتراق مسیر کوره را دو بار طی می‎کنند و سپس به پاس لوله‎ها منتقل شده و به سمت دودکش حرکت می‎کند. راندمان بویلرهای کوره برگشتی از بویلرهای دو پاس بیشتر است.

بویلر کوره برگشتی

کوره برگشتی

سه پاس

این نوع بویلر هم برای تولید آب گرم و هم بخار مورد استفاده قرار می‎گیرد. گازهای ناشی از احتراق مسیر دیگ را سه بار طی می‎کنند و بعد وارد دودکش می‎شوند.

بویلر سه پاس حرارتی

بویلر سه پاس

چهار پاس

دیگ‎های ۴ پاس صرفاً برای تولید بخار در تناژ بالا تولید می‎شوند. گازهای ناشی از احتراق مسیر دیگ را چهار بار طی می‎کنند و بعد وارد دودکش می‎گردند.

در ظرفیت‎های مشابه سطح تبادل حرارت و در نتیجه راندمان دیگ‎های چهارپاسه بیشتر از سه پاسه و سه پاسه نیز بیشتر از دیگ‎های دو پاسه است. اگرچه راندمان حرارتی دیگ‎های چهار پاسه از بقیه بیشتر است ولی نوع سوخت و شرایط عملکردی دو محدودیت مهم بر سر راه استفاده از این دیگ‎ها است.

برای مثال اگر از سوخت‎های سنگین در این دیگ‎ها استفاده شود انتقال حرارت از محصولات احتراق زیاد خواهد شد و ممکن است دمای دود خروجی از دیگ به زیر دمای شبنم اسید برسد و این  باعث خوردگی دودکش و حتی دیگ می‎شود. همچنین این دیگ‎ها بیشتر تحت تأثیر تنش‎های حرارتی می‎باشند.

از لحاظ تماس انتهای محفظه احتراق

اگر بین انتهای محفظه احتراق و انتهای دیگ، آب قرار گرفته باشد (آب واسطه بین محفظه احتراق و انتهای دیگ باشد) دیگ عقب‎تر (وت بک) نامیده می‎شود. ولی اگر به جای آب دیوار نسوز قرار گرفته باشد،دیگ عقب خشک (درای بک) نامیده می‎شود.

امروزه برتری دیگ‎های عقب‎تر نسبت به عقب خشک از جمله راندمان حرارتی بالاتر، تنش‎های حرارتی کمتر و نیاز به نگهداری کمتر باعث شده که ساخت دیگ‎های عقب خشک مگر در سایزهای کوچک تقریباً منسوخ گردد.

بر اساس سوخت مصرفی

دیگ‎ها می‎توانند با سوخت‎های مختلف کار نمایند. مهمترین سوخت‎های مصرفی در دیگ‎ها گاز و گازوئیل و مازوت هستند که البته در دیگ‎های آب گرم از سوخت مازوت به ندرت استفاده می‎شود.

بر اساس جریان آب

جریان آب و گازهای احتراق در دیگ‎ها می‎تواند به اشکال مختلفی انجام گیرد.

  1. لوله دودی: در این نوع  از دیگ‎ها گازهای احتراق درون لوله و آب گرداگرد محیط حرارتی قرار دارد. دیگ‎های فولادی آب گرم و دیگ‎های بخار تا فشار ۳۷۵psi از این نوع هستند.
  2. لوله آبی: بر عکس حالت قبلی، آب در داخل لوله بوده و گازهای احتراق گرداگرد آن قرار دارند. مهمترین کاربرد این نوع دیگ در تولید بخار فشار قوی است؛ زیرا چنانچه بخواهیم بخار فشار قوی را از طریق دیگ لوله دودی تولید کنیم تنش زیادی به بدنه دیگ وارد می‎شود و در نتیجه به ضخامت بسیار زیادی احتیاج است.

پربازدیدترین‌ها

دیدگاه‌ها

خوشحال خواهیم شد که اولین دیدگاه را شما ارسال نمائید.

دیدگاه خود را ثبت نمایید.

برای دریافت آخرین خبرها و محصولات ما به کانال تلگرام ما بپیوندید